Çantam küçük, yolculuk yakın...
Yüzümde yine o rüzgar.
En ağır yükü dilimde taşıyorum, adın söylemem için yalvarıyor bana... Susuyorum.
Seviyorum, demek istiyorum.
İstiyorum, demek... Gözlerim yanıyor.
Çantam küçük ama kelimler çok.
Seni giyiniyor, seni uyuyor, seni yiyor, seni içiyorum.
Ve senden kaçıyorum.
Bilmiyorsun.
Eskiden konuştuklarımı şimdi konuşmuyorsam bir nedeni var.
Adın, bir mahkum gibi yumruklarıyla dövüyor dudaklarımı.
Burnumun direğindeki o hırçın sızısın.
Yol uzun, yolculuk yakın... Çantam da yüküm kadar ağır olsa, taşıyamasam keşke, gidemesem.
Sen şimdi böyle gözlerime bakıyorsun ve ben saati takip ediyorum...
Sevgilim, demek istiyorum.
Bırakma, demek...
Bir kez daha yakınımda nefes al istiyorum. Çünkü gitmeye tercih ederim ölmeyi dudaklarınla...
Ah, demek istiyorum.
Âşıkım, demek...
Gözlerinde görüyorum. Anlıyorsun.
Susuyorsun.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder