Uzun

Yere bakıp gülüşünden hep;
İşte hep bunun yüzünden aslında.
Aslında hep o gülüşün yüzünden.
Gülüşün, evet. Yaşını unutturup 10 senelik herhangi bir geçmişe götüren yüzünü.
O gülüş.

Ne hızlı düşünen güzel başın, ne güzel cevaplar veren ağzın...

Gözlerini yere eğip kızararak gülüşünden bahsediyorum.
Ben her sabah seni öyle düşünerek uyanıyorum, yan yan gülüyorum hep.
Her sabah...
Ve her sabah bir kere öpüyorum seni.
Sanırım şimdi hayal ediyorsam bir gün gerçekten seni öpebileceğim

Posted via Blogaway

Giden şiir

Çantam küçük, yolculuk yakın...

Yüzümde yine o rüzgar.

En ağır yükü dilimde taşıyorum, adın söylemem için yalvarıyor bana... Susuyorum.

Seviyorum, demek istiyorum.

İstiyorum, demek... Gözlerim yanıyor.

Çantam küçük ama kelimler çok.

Seni giyiniyor, seni uyuyor, seni yiyor, seni içiyorum. 

Ve senden kaçıyorum.

Bilmiyorsun.

Eskiden konuştuklarımı şimdi konuşmuyorsam bir nedeni var.

Adın, bir mahkum gibi yumruklarıyla dövüyor dudaklarımı.

Burnumun direğindeki o hırçın sızısın.

Yol uzun, yolculuk yakın... Çantam da yüküm kadar ağır olsa, taşıyamasam keşke, gidemesem.

Sen şimdi böyle gözlerime bakıyorsun ve ben saati takip ediyorum...

Sevgilim, demek istiyorum. 

Bırakma, demek... 

Bir kez daha yakınımda nefes al istiyorum. Çünkü gitmeye tercih ederim ölmeyi dudaklarınla...

Ah, demek istiyorum.

Âşıkım, demek...

Gözlerinde görüyorum. Anlıyorsun.

Susuyorsun.